گفت‌وگوی روزنامه "آلای آزادی" با كاوه قاسمی كرمانشاهی دیدگاه سازمان
08/03/2010 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
در ايران به شيوه‌ای تند با انتقاد برخورد می‌شود





له ‌ئێران به‌شێوه‌یه‌كی توند له ‌گه‌ڵ‌ ره‌خنه‌ رووبه‌ڕووبوونه‌وه‌ هه‌یه‌


ئه‌ندامێكی‌ ده‌سته‌ی‌ باڵای‌ رێكخراوی‌ مافی‌ مرۆڤی‌ كوردستان بۆ ئاڵای‌ ئازادی‌



كاوه‌ كرماشانی ئه‌ندامی ده‌سته‌ی باڵای رێكخراوی مافی مرۆڤی‌ كوردستانه‌و ئه‌ندامی ناوه‌ندی رێكخراوی كه‌لتوری (ژیار) بووه‌ له‌شاری كرماشان كه‌ ماوه‌یه‌ك له‌مه‌وبه‌ر له‌لایه‌ن كاربه‌ده‌ستانی كۆماری ئیسلامی ئێرانه‌وه‌ داخرا.


كاوه‌ خوێندنی یاسایی له‌زانكۆی كرماشان ته‌واوكردووه‌و ماوه‌ی پێنج ساڵه‌ وه‌كو كه‌سێكی دیارو ناسراو له‌بواری مافی‌ مرۆڤ چالاكی ده‌كات. له‌م چاوپێكه‌وتنه‌دا له‌گه‌ڵ‌ ئاڵای ئازادی تیشكده‌خاته‌سه‌ر بارودۆخی مافی‌ مرۆڤ له‌ئێران به‌گشتیی‌و رۆژهه‌ڵاتی كوردستان به‌تایبه‌تی‌و پێیوایه‌، رۆژبه‌رۆژ پێشێلكاری مافی‌ مرۆڤ له‌ئێران روو له‌زیادبوونه‌.


ره‌وشی‌ ئێستای مافی مرۆڤ له‌ڕۆژهه‌ڵاتی كوردستان چۆن ده‌بینن؟


ره‌وشی‌ مافی‌ مرۆڤ له‌ئێران به‌گشتی‌‌و له‌ڕۆژهه‌ڵاتی‌ كوردستان به‌تایبه‌تی‌ له‌ئاستێكی‌ زۆر خراپدایه‌، ئه‌وه‌ش راپۆرتی‌ رێكخراوه‌ نێوده‌وڵه‌تییه‌كانی مافی‌ مرۆڤ له‌ناوخۆو ده‌ره‌وه‌دا جه‌ختی‌ له‌سه‌ر ده‌كه‌نه‌وه‌، پێشلكاری مافی‌ مرۆڤ له‌ئێران له‌كوردستان تێده‌په‌ڕێ‌‌و ده‌گاته‌ لوتكه‌، به‌شێكیش له‌و پێشێلكارییه‌ به‌شێوه‌یه‌كی سستماتیك به‌ڕێوه‌ده‌چێ‌، وه‌كو قه‌ده‌غه‌كردنی زمانی زگماكی له‌خوێندنگاكان‌و زانكۆكان‌و رێگه‌نه‌دانی‌ پسپۆڕانی كورد له‌پۆسته‌ باڵاكان‌و په‌یڕه‌وكردنی‌ هه‌ندێك سیاسه‌تی له‌ڕاستای سڕینه‌وه‌ی شوناس له‌هه‌ندێك له‌شاره‌كانی كوردستان وه‌كو كرماشان‌و هه‌روه‌ها پێشێلكاری له‌كه‌مینه‌ ئاینییه‌كان‌و مافی‌ ئافره‌تان‌و منداڵان كه‌ هه‌موو ئه‌مانه‌ش به‌پشتیوانی حكومه‌ت‌و ده‌سه‌ڵات به‌ڕێوه‌ده‌چێ‌.


له‌لایه‌كی دیكه‌وه‌ له‌كوردستان ئێمه‌ ده‌بینین شه‌پۆلێكی فراوانی‌ گرتن‌و سزای قورس به‌بێ‌ بوونی پارێزه‌ر له‌سه‌ر چالاكانی كورد په‌ره‌یسه‌ندووه‌ كه‌ زۆربه‌یان به‌تاوانی دژی ئاسایشی  نه‌ته‌وه‌یی‌و به‌په‌یوه‌ندیگرتن به‌حزبه‌ كوردییه‌كانی نه‌یار تۆمه‌تبار ده‌كرێن، بۆیه‌ ده‌توانین بڵێین زۆرترین رێژه‌ی‌ زیندانی سیاسی له‌سه‌ر ئاستی‌ نێوده‌وڵه‌تی‌ له‌ئێرانن.


تۆ وه‌كو كه‌سێكی‌ یاسایی‌و هه‌میش وه‌ك هه‌ڵسوڕاوێكی‌ بواری‌ مافه‌كانی‌ مرۆڤ له‌ڕۆژهه‌ڵاتی‌ كوردستان، ده‌كرێ‌ باس له‌مه‌سه‌له‌ی‌ (سیخوڕی) بكه‌یت كه‌ ماوه‌یه‌ك ژماره‌یه‌ك چالاكانی‌ كورد به‌و تۆمه‌ته‌ ده‌ستگیركراون، ئایا ئه‌وه‌ بنه‌مایه‌كی یاسایی هه‌یه‌؟


تائێستا پێناسه‌یه‌ك بۆ تاوانی سیاسیی له‌یاسای ئێران ده‌رنه‌كراوه‌و تۆمه‌تانێكی‌ وه‌ك (روخانی نه‌رم) سیخوڕیش تازه‌ هاتۆته‌ ناو ئه‌ده‌بیاتی سیاسی كۆماری ئیسلامی ئێرانه‌وه‌، بۆ وێنه‌ (دوو پزیشكی‌ كورد به‌ناوه‌كانی ئاره‌ش عه‌لایی‌و كامیاری عه‌لایی كه‌ هه‌ردووكیان سزای سێ‌ ساڵ‌‌و شه‌ش ساڵ‌ به‌سه‌ریاندا سه‌پێنراوه‌ به‌و تۆمه‌ته‌ ده‌ستگیركراون)، به‌ڵام له‌ڕاستیدا هیچ بنه‌مایه‌كی یاسایی نییه‌، هه‌رچه‌ند به‌ندێك له‌یاسای تاوانه‌كانی ئیسلامی ئێران به‌تاوانه‌كانی دژی ئاسایشی نه‌ته‌وه‌یی ناوخۆیی‌و بیانی ته‌رخانكراوه‌ كه‌ زۆربه‌ی چالاكانی كورد به‌كاری‌ سیخوڕی تاوانبارده‌كرێن، به‌ڵام به‌داخه‌وه‌ جیا له‌و تۆمه‌تانه‌ی كه‌ له‌سه‌ره‌وه‌ ئاماژه‌م پێكرد ته‌نانه‌ت له‌چۆنیه‌تی به‌ڕێوه‌چوونی دادگا به‌پێی‌ یاسای كۆماری ئیسلامی ئێران دیسان پێشلكاری ده‌بینین، ئه‌ویش وه‌ك رۆژنامه‌نووسان كه‌ ده‌بێ‌ دادگای تایبه‌ت مافی پارێزه‌ر ...هتد په‌یڕه‌وبكرێ‌، به‌ڵام به‌داخه‌وه‌ به‌بێ‌ ره‌چاوكردنی یاسا بڕیار ده‌رده‌كه‌ن.


بارۆدوخی رێكخراوی مافی‌ مرۆڤ له‌ڕۆژهه‌ڵاتی كوردستان چۆنه‌؟ ئایا چالاكی ئه‌م رێكخراوه‌ توانیویه‌تی كاریگه‌ری هه‌بێت له‌سه‌ر باشبوونی‌ مافی‌ مرۆڤ له‌ناوچه‌كه‌دا؟


له‌ئێستادا جیا له‌چالاكانی سه‌ربه‌خۆ  كه‌ له‌بواری مافی‌ مرۆڤ له‌كوردستان چالاكی ده‌كه‌ن، چه‌ندین رێكخراوی مافی‌ مرۆڤ له‌كوردستان سه‌رقاڵی چالاكین وه‌كو رێكخراوی داكۆكی له‌مافی‌ مرۆڤی‌ كوردستان، دامه‌زراوه‌ی دیموكراسی‌و مافی‌ مرۆڤ، ئه‌نجومه‌نی خوێندكارانی داكۆكی مافی‌ مرۆڤ  لقی كوردستان‌و....هتد، به‌شی زۆری چالاكییه‌كانی‌ ئێمه‌ش بڵاوكردنه‌وه‌ی راپۆرت‌و هه‌واڵه‌ سه‌باره‌ت به‌ده‌ستگیركراوه‌كان‌و چۆنیه‌تی گوزه‌رانیان له‌زیندان‌و هاوكات ئیدانه‌كردنی هه‌رچه‌شنه‌ پێشلكارییه‌ك‌و پشتیوانیكردن له‌وان، هه‌روه‌ها ئاسانكاری بۆ گرتنی پارێزه‌رو په‌یوه‌ندی به‌بنه‌ماڵه‌ی‌ ده‌ستگیركراوه‌كانه‌، به‌ڵام ئه‌مكارانه‌ تاچ راده‌یه‌ك توانیویه‌ت گه‌شه‌ به‌باردۆخی مافی‌ مرۆڤ بدات، به‌ڕای من به‌پێی‌ توانامان ئێمه‌ توانیمانه‌ نه‌هێڵین باردۆخی زیندانیه‌كان‌و چۆنیه‌تی سزاكان له‌پشتی په‌رده‌ بمێنێ‌ ره‌نگدانه‌وه‌یه‌كی له‌ناو رێكخراوه‌ نێوده‌وڵه‌تییه‌كان هه‌بێت‌و سه‌رنجی ئینسانه‌كانی ئازدیخواز له‌جیهان بۆلای خۆی راكێشێت، پێموایه‌ كارێكی باشه‌، هاوكات له‌گرنگترین ده‌نگدانه‌وه‌ی ئه‌م رێكخراوه‌  ده‌مانه‌وێت خه‌ڵك ئاشنا بكه‌ین به‌چه‌مكه‌كانی مافی‌ مرۆڤ له‌ناو كۆمه‌ڵگا كه‌ بۆ به‌ره‌وپێشچوونی كۆمه‌ڵگایه‌كی دیموكرات‌و گه‌شه‌ پێویسته‌.


وه‌كو ئه‌ندامی‌ باڵای رێكخراوی مافی‌ مرۆڤی‌ كوردستان، له‌كاتی چالاكییه‌كانتان هیچ گرفت‌و ئاسته‌نگێك رووبه‌ڕووتان ده‌بێته‌وه‌؟


له‌ئێران به‌شێوه‌یه‌كی توند له‌گه‌ڵ‌ ره‌خنه‌ رووبه‌ڕووبوونه‌وه‌ هه‌یه‌، ته‌نانه‌ت  بۆ دامه‌زراندنی رێكخراوێك كه‌ له‌به‌ندی 26و27ی‌ یاسای‌ ئه‌و وڵاته‌ رێگه‌ پێدراوه‌ دژایه‌تیده‌كرێ‌، هه‌ندێك له‌ده‌زگاكانی ئاسایش‌و دادوه‌ری به‌شێوه‌یه‌كی یه‌كلایانه‌ بڕیار ده‌رده‌كه‌ن‌و سزای قورس به‌سه‌ر چالاكاندا ده‌سه‌پێنرێ‌، باردۆخی رۆژنامه‌و بڵاوكراوه‌كان له‌ئاستێكی زۆر خراپدایه‌، بۆ نمونه‌ سه‌یری سزای (محه‌مه‌د سدیقی كه‌بودوه‌ند) كه‌ به‌رپرسی رێكخراوی مافی‌ مرۆڤ كوردستانه‌ بكه‌ن، 10 ساڵ‌ سزای‌ زیندانی به‌سه‌ردا سه‌پێنراوه‌ ته‌نها به‌هۆی‌ دامه‌زراندی ئه‌م رێكخراوه‌ كه‌ ته‌نیا رێكخراوێكی مه‌ده‌نییه‌و كاری داكۆكیكردنه‌ له‌ڕه‌وشی مافی‌ مرۆڤ، بێگۆمان كاتێك  به‌رپرسی ئه‌م رێكخراوه‌ به‌و شێوه‌یه‌ سزابدرێت، خۆی له‌خۆیدا كێشه‌ له‌به‌رده‌ممان دورستده‌بێ‌، هاوكات له‌باری ماڵی‌و مۆڵه‌ت وه‌رگرتن بۆ كۆبوونه‌وه‌ به‌رفراوان‌و جه‌ماوه‌رییه‌كان یه‌كێكی دیكه‌یه‌ له‌ئاسته‌نگه‌كانی‌ به‌رده‌م كاكردنی‌ ئێمه‌، به‌ڵام سه‌ره‌ڕای  هه‌موو كێشه‌كان ئێمه‌ توانیومانه‌ پێگه‌ی خۆمان له‌ناو رێكخراوه‌ نێوده‌وڵه‌تییه‌كان وه‌كو  رێكخراوێكی مه‌ده‌نی‌و مافی‌ مرۆڤ  جێگیربكه‌ین.


ترجمه‌ی فارسی:


كاوه قاسمی كرمانشاهی‌ عضو ارشد سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان و عضو شورای مركزی انجمن ژيار در كرمانشاه كه مدتی پيش مجوز فعاليت آن از سوی مسئولان جمهوری اسلامی ايران لغو گرديد. كاوه كه تحصيلاتش را در مقطع كارشناسی رشته‌ی حقوق به پايان رسانده، هم اكنون مدت پنج سال است كه در زمينه‌ی حقوق بشر مشغول به فعاليت می‌باشد. وی در اين گفت‌و‌گو با "آلای آزادی" نگاهی می‌اندازد به وضعيت حقوق بشر در ايران و به ويژه شرق كردستان.


وضعيت حقوق بشر را در كردستان ايران چگونه می‌بينيد؟


آن‌چه كه مشخص است و به واسطه‌ی گزارش‌ها و قطع‌نامه‌های نهادهای حقوق بشری داخلی و خارجی و مجامع بين‌المللی مورد تائيد می‌باشد، ايران از جمله كشورهايی‌ست كه در زمينه‌ی حقوق بشر وضعيت نامناسبی دارد. اين وضعيت در مناطق كردنشين كشور نيز به مراتب بدتر است. به عبارتی ديگر نقض حقوق بشر در ايران در عبور از كردستان به اوج خود می‌رسد. بخشی از اين نقض حقوق بشر به صورت سيستماتيك و ريشه‌ای صورت می‌پذيرد از جمله ممنوعيت آموزش به زبان مادری در مدارس، عدم به كارگيری متخصصين كُرد در پست‌های ارشد مديريتی، اعمال سياست‌های فرهنگی در راستای هويت زدايی در برخی از شهرهای كردنشين مانند كرماشان، وجود تبعيضات مذهبی در مورد مردم اهل سنت، اهل حق و ديگر مذاهب در اقليت، همچنين مسئله‌ی نقض حقوق زنان، كودكان، كارگران و مواردی ديگر از اين دست كه به پشتوانه‌ی قانون و قدرت حاكميت انجام می‌گيرد.


از سوی ديگر ما در كردستان شاهد نوعی از نقض حقوق بشر در رابطه با فعالان كُرد هستيم كه خود را به صورت شمار زياد دستگيری‌ها، مدت طولانی بازداشت‌ها، عدم دسترسی راحت متهمين به وكيل، برگزاری دادگاه‌های غيرعلنی، صدور احكام سنگين تبعيد، حبس‌های طويل المدت و در مواردی حتی اعدام نشان می‌دهد. تنها نگاهی به آمارهای ارائه شده از سوی گروه‌های حقوق بشری ايران كه در برگيرنده تعداد زندانيان سياسی و عقيدتی در زندان‌های جمهوری اسلامی ايران می‌باشد كافی‌ست تا مشخص كند بيش‌تر اين افراد را فعالان كُردی شامل می‌شوند كه با اتهاماتی نظير اقدام عليه امنيت ملی، تشويش اذهان عمومی، تبليغ عليه نظام، هواداری از احزاب اپوزيسيون و... در زندان به سر می‌برند. بنا بر اين كُردها با توجه به آن درصد كه از جمعيت ايران را تشكيل می‌دهند دچار بيش‌ترين نقض حقوق بشر و دارای بيش‌ترين تعداد زندانيان سياسی و عقيدتی در ايران می‌باشند. 


در مورد اتهاماتی كه گفتيد به اضافه‌ی اتهام جاسوسی و براندازی نرم كه بعضاً در مورد برخی زندانيان سياسی كُرد عنوان می‌شود توضيح دهيد و اين‌كه آيا اين نوع اتهامات واقعی هستند و مبنای حقوقی دارند؟


هر چند تعريف مشخصی از جرم سياسی در قوانين ايران ارائه نشده است و اتهاماتی نظير براندازی نرم نيز كه جديداً وارد ادبيات سياسی جمهوری اسلامی گرديده و مشخصاً دو پزشك سرشناس كُرد به نام‌های دكتر آرش و كاميار علايی اخيراً با همين اتهام به 6 و 3 سال حبس تعزيری محكوم شده‌اند اساس حقوقی ندارد، اما فصلی از قانون مجازات اسلامی ايران به جرايم ضد امنيت داخلی و خارجی كشور اختصاص يافته كه مواد قانونی و نوع و كيفيت مجازات‌های اعمال شده بر فعالان كُرد از آن استخراج می‌گردد. از جمله اتهاماتی كه در بالا به آن‌ها اشاره كردم به اضافه‌ی جاسوسی كه شما عنوان نموديد.


اما با اين وجود متأسفانه آن‌چه در طرح بيش‌تر اين اتهامات و روند رسيدگی به آن‌ها ديده می‌شود عدم رعايت آئين دادرسی كيفری از زمان بازداشت تا تشكيل دادگاه و نيز عدم انطباق اتهامات انتسابی و احكام صادر شده با زمينه‌ی فعاليت و فعل ارتكابی كنشگران مدنی و سياسی می‌باشد. در اين ميان شايد بی‌مناسب‌ترين مصداق اين نوع اتهامات در رابطه با روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق بشری باشد که به خاطر مصاحبه با رسانه‌ها و انتشار اخبار و گزارش‌ها از وضعيت زندانيان سياسی به «تبلیغ علیه نظام به نفع گروه‌‌های اپوزيسيون» متهم می‌شوند. در صورتی که صرف اطلاع‌رسانی و يا درخواست رعايت حقوق انسانی و قانونی متهم يا مجرم نمی‌تواند به منزله‌ی تائيد فکر يا عمل وی باشد، بلکه اين فعاليت در چهارچوب وظايف روزنامه‌نگاری و تعهدات حقوق بشری می‌گنجد.


وضعيت فعاليت نهادهای حقوق بشری در شرق كردستان چگونه است؟‌ آيا فعاليت اين نهادها توانسته تاثيری بر بهبود وضعيت حقوق بشر در منطقه داشته باشد؟


در حال حاضر جدا از فعالانی كه به صورت مستقل در حوزه مسائل حقوق بشری در كردستان ايران كار می‌كنند چندين سازمان حقوق بشری نيز در اين منطقه مشغول به فعاليت هستند كه از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان، بنياد دموكراسی و حقوق بشر كردستان ايران، كانون دانشجويان مدافع حقوق بشر كردستان و كميته‌ی كردستان مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران اشاره نمود.


بخش گسترده‌ای از فعاليت اين نهادها اختصاص دارد به انتشار گزارش‌هايی از وضعيت حقوق بشر در شرق كردستان و نيز انعكاس اخبار مربوط به بازداشت‌ها، صدور احكام و وضعيت زندانيان سياسی كُرد در ايران و البته در كنار اين‌ها اعلام موضع در شكل صدور بيانيه يا انجام مصاحبه در اعتراض به موارد نقض حقوق بشر و نيز درخواست آزادی يا لغو احكام صادره برای فعالان كُرد از سوی مقامات قضايی و حكومتی. كار ديگری كه ما مشخصاً در سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان در رابطه با زندانيان سياسی و عقيدتی انجام می‌دهيم پشتيبانی حقوقی و معنوی از زندانيان و خانواده ايشان است كه از طريق گرفتن وكلای رايگان برای متهمان و تماس و ملاقات با خانواده‌های آنان صورت می‌‌پذيرد.


اما اين‌كه اين فعاليت‌ها تا چه اندازه توانسته است تأثير مثبت داشته باشد بر بهبود وضعيت حقوق بشر در منطقه، نظر من اين است كه ما نه به صورت كلی و قطعی اما توانسته‌ايم در اندازه توان و قدرت خودمان موثر واقع شويم. همين كه نمی‌گذاريم روند تضعيع حقوق انسان‌ها و زندانيان در سكوت اتفاق افتد و با انعكاس موارد نقض حقوق بشر توجه وجدان‌های بيدار جهانی و نهادهای حقوق بشری بين المللی را به سوی كردستان جلب می‌كنيم. اين‌كه از یک سو از خطوط قرمز ترسیم شده از سوی حاکمیت در بایکوت اخبار دستگیری، زندان و اعدام فعالان سیاسی وابسته به احزاب اپوزیسیون کردستانی به بهانه‌ی تجزیه طلب و محارب گذشته‌ايم و از ديگر سوی راپورت‌های حقوق بشری خود را تنها به مواردی كه از سوی حاكميت صورت می‌گيرد محدود نساخته‌ايم.


همچنين مهم‌ترين نتيجه‌ی فعاليت كنشگران و نهادهای حقوق بشری می‌تواند آشنايی ذهنيت عامه‌ی مردم با مفاهيم حقوق بشری، ارزش دهی ‌به اصول آن و عمومی ‌نمودن گفتمان حقوق بشر در سطح جامعه باشد تا از اين طريق هم حساسيت‌ها نسبت به رعايت حقوق بشر از طرف حاكميت در سطح داخلی و جهانی ارتقاء يابد و هم حقوق بشر چهارچوبی گردد برای طرح مطالبات شهروندان.


به عنوان يكی از اعضای ارشد سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان در انجام فعاليت‌های خود در ايران با چه مشكلات و محدوديت‌هايی روبه‌رو هستيد؟


كنش سياسی و اجتماعی در ايران اگر در چهارچوب تنگ ايدئولوژی حاكم نباشد و به گونه‌ای انتقادآميز عمل نمايد با واكنش تند حاكميت مواجه خواهد شد. در بسياری مواقع حتی ظرفيت‌های موجود در قوانين جمهوری اسلامی از قبيل حق تشكيل تجمعات و تأسيس جمعيت‌ها كه مشخصاً در اصول 26 و 27 قانون اساسی به آن‌ها اشاره گرديده است رعايت نمی‌شود و دستگاه‌های ‌امنيتی و قضايی حكومت برخوردهای غيرقانونی و شديدی را در شكل بازداشت‌های‌ خودسرانه‌ی فعالان، صدور احكام سنگين برای آنان، تعطيلی و  لغو امتياز مجوز فعاليت نهادهای مدنی و غيردولتی و... انجام می‌دهند. هر چند اين مسئله در سراسر ايران صورت می‌پذيرد اما در مناطق كردنشين كشور نمود و شدت بيش‌تری دارد.


برای نمونه نگاه كنيد به حكمی ‌كه برای محمدصديق كبودوند رئيس سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان صادر شده است. 10 سال حبس به دليل تشكيل يك نهاد مدنی كه بنا بر نظر حقوق‌دانان و مدافعان حقوق بشر در نوع خود بی‌سابقه می‌باشد. طبيعی‌ست زمانی كه رئيس سازمان به خاطر اداره اين تشكيلات چنين حكمی دريافت می‌كند ما از داشتن مجوز رسمی فعاليت، دفتر و امكانات ديگر محروم هستيم. امكان برگزاری نشست‌ها و مراسم‌ها در سطحی گسترده و در مكان‌های عمومی ‌برای ما وجود ندارد. به گونه‌ای كه با گذشت چهار سال از تشكيل سازمان هنوز امكان برگزاری يك مجمع عمومی رسمی با حضور تمامی اعضاء را نيافته‌ايم. اگر چه با وجود تمامی‌اين اعمال فشارها و ايجاد محدوديت‌ها به جهت دفاع بدون قيد و شرط از حقوق بشر و استقلال در عمل، توانسته‌ايم جايگاه خود را به عنوان نهادی مدنی و حقوق بشری در كردستان تثبيت نمائيم و از اعتباری منطقه‌ای و بین المللی برخوردار شويم.



منبع: http://www.hetaw.net/web/kur/Control/Upload/Pdf/805/4.pdf


     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com