به بهانه چهارده آذر سالروز حادثه مدرسه شین آباد دیدگاه آزاد
04/12/2013 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
چرا شین آباد را نباید فراموش کرد؟

به بهانه چهارده آذر سالروز حادثه مدرسه شین آباد


چرا شین آباد را نباید فراموش کرد؟


نگاهی که سمفونی مرگ را در لبخندی کودکانه پنهان می کرد.


معصومیتی که عدالت را به چالش می کشید، سکوتی که بی تقصیر بود. قلب کوچکی که تا ایستادن یک نفس فاصله داشت و چراهایی که بی جواب ماند.


یک سال پیش بود که در چهارده آذر91 کودکان مدرسه شین آباد پیرانشهر قربانی تصمیمات مسئولان بی تدبیر دولت احمدی نژاد شدند. حادثه شین آباد را باید به خاطر سپرد نه به این خاطر که عده ای کودک بی گناه قربانی ادعای دولتی شدند که مدعی اداره جهان بود ولی از اداره یک دبستان در پیرانشهر ناتوان بود، نه به این خاطر که حادثه در یکی از فقیرترین، بگذارید صریح تر بگویم فراموش شده ترین مناطق کشور رخ داد بلکه به خاطر اینکه شین آباد بار دیگر وجدان جمعی فراموشکار ما را تکان داد.


حادثه شین آباد یک تراژدی تکان دهنده بود از آن روز که عده ای دختر مظلوم و فقیر در ارتش بی تدبیری مسئولان سوختند، چهره معصوم شان تغییر کرد و تاکنون تلاش بی وقفه پزشکان متخصص وطن دوست هم صورت های معصوم شان را برنگردانده است. در جامعه مردسالاری که پسران دختران را تنها از روی قیافه انتخاب می کنند چه دردی از این بزرگتر که این کودکان باید رنج انتخاب نشدن مرد سالارانه را به جان بخرند. مرگ دو کودک معصوم سیران یگانه و سارینا رسول زاده که در آتش بی تدبیری و بی مسئولیتی حکومتی سوختند هنوز در هوا موج می زند.


حادثه شین آباد یک تراژدی است از این رو اگر خبرنگاران خطرات اخراج و دستگیر شدن به جان نمی خریدند و حادثه را افشا نمی کردند معلوم نبود سرنوشت این کودکان معصوم چگونه بود؟ بسیاری از حوادث مشابه در سال های بی تدبیری و توهم دولت گذشته رخ داده اند بی آنکه خبری از آنها منتشر شده باشد. شاید جز محدود دفعاتی است که صدای مظلومیت کودکان شهری مرزنشین و فقیر به گوش افکار عمومی می رسد.


حادثه مدرسه شین آباد یک تراژدی است زیرا ما دیگر دردمان فقط غم و درد کودکان کار و بدسرپرست نیست درد کودکانی است که در مدارس و اردوهای مدارس کشور هم امنیت ندارند جایی که باید بعد از خانه امن ترین مکان برای کودکان باشد. درد کودکانی است که هر لحظه خطر بزرگی آنها را تهدید می کند. خطر گازگرفتگی یا تصادف در اردوهای دانش آموزی راهیان نور خطر سوختن در آتش بخاری ها، خطر تنبیه بدنی شدن و خطر وحشت به خاطر فعالیت های اجتماعی و سیاسی پدر و صدها خطر دیگر وجدان همه ما را می آزارد. سالگرد حادثه شین آباد را گرامی می داریم و به خانواده جانباختگان دختران سیران یگانه و سارینا رسول زاده تسلیت می گوییم.


حادثه شین آباد را به مسئولان بی تدبیر یادآور که شرمتان باد. حادثه شین آباد را گرامی می داریم. نه به خاطر دخترکان مظلوم کرد شین آباد بلکه به خاطر همه دخترکان معصوم این سرزمین که قربانی دعواها و اختلافات بی تدبیری بزرگترها شده اند به خاطر سیاست های غلط تبعیض آمیز علیه دختران و زنان که آزادی آنها را محدود کرده و گاهاً آنها را به کالایی تبدیل کرده است که مردان باید آنها را برگزینند شاید اگر قربانیان این حادثه پسر بودند این قدر ناراحت نمی شدیم زیرا می توانستند در جامعه حضور داشته باشند و کارها و امور خود را انجام دهندو حتی به راحتی ازدواج کنند اما همه ما می دانیم در مورد دختران اینگونه نیست و به خاطر همین است که حادثه شین آباد برای فعالان کودک و دوست داران اهمیتی دوچندان دارد.


به راستی کدام باور هنوز هم مدیران و مسئولان را حامیان کودکان می دانند وقتی که گرگ قصه زندگی کودکان همین مدیران و مسئولان بی تدبیر هستند.


آه از آن گیسوان بلندی که در آتش بی تدبیری سوخت


آه از آن دستان کوچک مهربونی که کسی یاری اش نکرد.


آه از آن مادر فقیری که فرزند فقیرش را سوخته در آتش دید


آه از آن پدر کارگری که دخترکش تجلی مظلومیت ها و بدبختی هایش شد.


آه از آن معلمی که جز خبر اندوه و درد چیزی برای دادن به دخترکان معصوم شین آباد نداشت.


آه از آن شین آبادی که به خاطر آتش گرفتن بخاری مدرسه اش مشهور شد.


و آه از آن پیرانشهری که بیاد آورد شین آبادی هم دارد.


و آه از آن ایرانی که از یاد برده بود کودکان شین آباد هم کودکان این سرزمین اند و قرار است در ساختن آینده آن سهیم باشند و آه از آن کودکان کار ، کودکان بدسرپرست، کودکان فقیر که سربلند کردند و دیدند کودکان دیگری به جمع شان افزوده شده است.


وبلاگ نویس و فعال حقوق کودکان


عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان


13 آذرماه 92/ زندان اوین بند 350


بهنام ابراهیم زاده


 



     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com