پدر عزیزمان دیدگاه آزاد
17/07/2012 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
تونیا کبودوند

پدر عزیزمان


   ما تو را باور و به راهت ایمان داریم. تاکنون سکوت اختیار کردیم زیرا خواسته تو را به حق می دانیم.  ظلم ها و تبعیض ها در زندان تو را چنان به تنگ آورد که در اعتراض به این روند راهی جز اعتصاب باقی نماند. تو مرگ خاموش را برمی گزینی تا به همگان بنمایی که با چه شیوه و روشی این حقیران می خواهند تو را با خود هم عقیده سازند.


پدرم


 از این راه برگرد، شاید ندانی که برای آنان که اینچنین حقیرانه با تضییع حقوق یک زندانی سعی در بزرگ نمایی خود می نمایند، بیماری و عذاب تو و فرزندت موفقیت است. شاید ندانی با بیماری و ضعف جسمانی آنان دیگر هیچ دردی ندارند اما با پایان این راه آنان هر روز نگران و مضطرب اند. شاید تو هنوز نمی دانی که استقامت تو بر عقیده ات در زندان، روزنه امیدی است برای دیگران. شاید ندانی که تمام دنیا خواهان پایان اعتصاب تو هستند به جز زندانبانت.


پدرم


  نه به خاطر تمام عزیزانی که در این مدت بی وقفه سعی در رساندن فریاد خاموش تو به جهانیان بودند و با اضطراب و نگرانی وضعیت تو را دنبال می نمایند، نه به خاطر فرزند بیمارت و نه به خاطر مادر تنهایم و نه به خاطر ما بلکه تنها و تنها به خاطر آنان که منتظرند دردهایشان را در نوشته هایت فریاد بزنند و تو را تنها صدای خود می دانند، به اعتصابت پایان دهی زیرا ما بر این باوریم که بودنت دردی است بر تن این ظالمان حقیر.


 


دوستدار و پشتیبانان همیشگی ات


 


 


تونیا کبودوند


 


     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com