متن کامل حکم محکومیت کبودوند اطلاعیه مطبوعاتی
01/09/2010 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
متن عینا از روی حکم و بدون اصلاح غلط املایی در متن حکم تایپ شده است





آقای کبودوند یک فعال مدنی،‌یک روزنامه‌نگار، یک کوشنده حقوق بشر، یک دموکرات و انساندوستی به تمام معناست  که شایسته است از وی به بنیانگذار حقوق بشر کردستان، پدر حقوق بشر کردستان و وجدان بیدار کردستان یاد شود. او در تمام طول عمرش به هیچ حزب، گروه سیاسی چه مخالف حکومت و چه موافق حکومت نپیوسته و هیچ‌گونه ارتباط و همکاری با هیچ طیف و جریان سیاسی نداشته و  ایشان هیچ گاه به هیچ نهاد و ارگان حکومتی و مجموعه‌های پیرامونی آن نیز وارد نشده است. تمامی فعالیت‌های مدنی، مطبوعاتی و حقوق بشری ایشان صادقانه و شرافتمدانه به طور مستقل و فارغ از هرگونه گرایش سیاسی بوده است. اگرچه در این میسر بی‌‌نصیب از تهمت‌های ناروای عوامل و ارگان‌های حکومتی نبوده است.در اینجا لازم است اشارتی بسیار کوتاه به فعالیت‌های ایشان بشود.


آقای کبودوند 15 ساله بود که در ایران انقلاب شد، او هنوز نوجوانی بیش نبود که احزاب کرد برای مدتی کوتاه بر کردستان و شهر ایشان حاکمیت پیدا کردند. پس از آن جریان بود که سرکوبی این گروه‌ها و دوران سرکوبی مردم کردستان و قتل و جنایت و فشار، ظلم و ستم، زورگویی نیروهای جمهوری اسلامی و رنج و مشقت و خفقان، تبعیض و لگدمالی حقوق بشر را طی سالها در شهر و منطقه و زادگاهش از نزدیک مشاهده و لمس نمود. او سال‌های بعد از پایان تحصیلاتش با تعدادی از همفکرانش نهاد مدنی «سازمان اتحاد برای دموکراسی در ایران» را راه اندازی کردند تا شاید گامی باشد برای توجه بیشتر به آزادی،‌دموکراسی، حقوق بشر. اما به دلیل برد کم وسعت این نهاد ایشان تلاش کرد تا از طریق نشریه رسمی برای شناساندن حقوق بشر و افشای نقض آن اقدامات گسترده‌تری بعمل آورد. او دراین راستا پس از تلاش فراوان امتیاز انتشار «پیام مردم» را بدست آورد اما به دلیل کینه‌ورزی ارگان‌های امنیتی و قضایی، عمر این نشریه بسیار کوتاه شد. پس از آن نهاد حقوق بشری را پی‌ریزی و بنیان نهاد. سازمان حقوق بشر کردستان بعنوان نهادی مدنی، غیرسیاسی و غیردولتی طی سال‌های فعالیت، اهداف خود را در چارچوب منشور خود و اعلامیه جهانی حقوق بشر، دنبال کرده است.


آنچه که در پی می‌آید حکم دادگاه انقلاب جمهوری اسلامی است که بنا به گفته آقای کبودوند بیانیه سیاسی تنظیم شده از سوی وزارت اطلاعات «پلیس مخفی واجا» است که به نام کیفرخواست دادستانی انقلاب و حکم دادگاه انقلاب صادر شده و توسط دادگاه تجدیدنظر انقلاب مورد تائید قرار گرفته است. امید است دلسوزان و مدافعان راستین حقوق بشر با ترجمه و انتشار متن کامل حکم محکومیت آقای کبودوند به زبان‌های مختلف و  بررسی و تجزیه و تحلیل این حکم از سوی حقوقدانان و کارشناسان حقوقی مصداق‌های عینی آزادی بیان، عقیده و عدالت، قضاوت و دادگری مورد ادعای مقامات جمهوری اسلامی را بهتر بشناسند.


دبیرخانه سازمان حقوق بشر کردستان


 رای دادگاه


درمورخ 27/3/87 شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران متصدی امضاء کننده ذیل ابن رای در خصوص اتهام محمدصدیق کبودوند فرزند محمدسعید متولد 1341 صادره از سنندج به شماره شناسنامه 231:


بازداشت 10/4/1386


دایر بر: 1. اقدام علیه امنیت کشور از طریق تشکیل گروه و جمعیت غیرقانونی (سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان )


2. فعالیت‌های تبلیغی علیه نظام  مقدس جمهوری اسلامی ایران


تشکیل پرونده کلاسه 8864 ط/86 ، لذا با توجه به محتویات پرونده و استماع آخرین دفاعیات متهم، ختم رسیدگی را اعلام و به شرح زیر مبادرت به صدور رای می‌نماید.


  گردش کار


آقای محمدصدیق کبودوند مدیرمسئول هفته نامه پیام مردم در تاریخ 2/6/1384 به اتهام نشراکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی و ایجاد اختلاف بین اقشار جامعه با طرح مسائل نژادی و قومی از طریق درج مطالب در هفته نامه مذکور توسط دادگاه سنندج به تحمل 6 ماه حبس تعزیری و لغو امتیاز نشریه فوق محکوم گردیده که متهم پس از تعطیلی نشریه مذکور به اتفاق تعدادی از مرتبطین خود (ب،الف،ج،ش،ر،س،ت،ک،...) اقدام به راه اندازی تشکیلاتی مجعول و غیرقانونی به نام سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان در تهران نموده و به فعالیت‌های تبلیغاتی و تشکیلاتی و حقوقی علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران پرداختند، از جمله این اقدامات جمع آوری اطلاعات مربوط به زندانیان و انتقال آن به مجامع بین المللی و حقوق بشری در خارج از کشور، با هدف تحت فشار قرار دادن نظام جمهوری اسلامی ایران بوده که اقدامات ضدامنیتی وی در طول 2 سال و چندماه فعالیت در غالب این سازمان به شرح ذیل می‌باشد:


1. تاسیس، عضوگیری، اداره سازمان غیرقانونی دفاع از حقوق بشرکردستان به قصد نشر اکاذیب، تشویش اذهان عمومی و اخلال در امنیت


2. نشر اکاذیب برعلیه نظام جمهوری اسلامی و ارگان‌های دولتی مبنی بر انجام شکنجه و قتل و کشتار توسط این ارگانها


3. تبلیغات منفی علیه عملکرد، مبنای نظام جمهوری اسلامی و قانون اساسی


4. تبلیغ قومیت گرایی، کردی مغایر با وحدت ملی و پخش شایعات تفرقه انگیز


5. حمایت‌های تبلیغاتی و حقوقی از عوامل دستگیرشده گروهک‌های ضدانقلاب


6. ارتباط با رسانه‌های خارجی و ضدانقلاب و پخش تبلیغات برعلیه نظام جمهوری اسلامی از این رسانه‌ها.


7. طرح تحریم انتخابات ریاست جمهوری دوره نهم


8. تبلیغات گسترده در مورد نقض حقوق بشر در نظام جمهوری اسلامی ایران


9. حمایت تبلیغاتی از گروهک‌های ضدانقلاب و رهبران این گروهک‌ها


10. راه اندازی سایت اینترنتی و پخش موارد فوق در این سایت‌ها، پخش مطالب سایت به زبان انگلیسی جهت پخش بین المللی آنها


11. ارسال گزارشات کذب از وضعیت حقوق بشر به مجامع بین المللی نظیر دبیرکل سازمان ملل متحد


12. ارتباط گیری با عناصر خارج از کشور جهت جلب مشارکت آنان در سازمان غیرقانونی حقوق بشر


 شرح


براساس آیین نامه مصوبه هیات وزیران در سال 1382 و همچنین طبق اصلاحیه آیین نامه اجرایی تاسیس و فعالیت سازمان‌های خصوصی و غیردولتی به شماره 27862/ط 2128 مورخ 8/5/1384 تمام سازمان‌های خصوصی و غیردولتی، حتی سازمان‌های غیردولتی ثبت شده در نهادهای بین المللی خارجی، جهت فعالیت در کشور ملزم به ثبت و اخذ مجوز برای سازمان خود از وزارت کشور، استانداری‌ها یا فرمانداری‌های محل فعالیت و با هم آهنگی نیروی انتظامی می‌باشند.


با عنایت به مسائل مطروح نام برده بدون رعایت روند قانونی اقدام به تاسیس سازمان غیرقانونی به اصطلاح دفاع از حقوق بشر کردستان و عضو گیری برای این سازمان از شهرهای مختلف کردنشین (با بیش از دویست عضو) نموده است.


براساس مدارک و مستندات موجود، متهم مذکور فعالیت خود را در غالب سازمان مجعول مذکور از اوایل سال 1384 با هدف تشویش اذهان عمومی و برهم زدن امنیت آغاز نموده است که اقدامات خود را تحت عنوان و پوشش حقوق بشر انجام داده است.


بنابر اطلاعات موجود و به دست آمده از اساس نامه، میثاق گزارشگران سازمان، بیانیه‌ها، اطلاعیه‌ها،معرفی نامه‌های مربوط به سخن گویان، گزارشگران،دبیرخانه، اعضای شورای عالی این سازمان و... متهم محمدصدیق کبودوند به همراه (ب،الف،ج،ش، ر،س،ت،ک و...تعدادی از اعضای شورای عالی) اقدام به تاسیس و هدایت سازمان مذکور نموده است.


 از جمله اهداف و اقدامات مغرضانه، می‌توان به انتشار بیانیه‌هایی پیرامون سرکوبی آزادی بیان در کردستان، دستگیرهای غیرقانونی، شکنجه بازداشت شدگان، حمایت از حقوق و آزادی بیان، مردم کردستان همچنان قربانی جنگ، ناعادلانه خواندن احکام صادره ازسوی محاکم و لغو احکام صادره، سرکوب اعتراضات عمومی و.... اشاره نمود.


در ادامه فعالیت، سازمان مذکور اقدام به عضوگیری از نقاط مختلف کشور، به ویژه شهرهای کردنشین، هدایت اعضا به فعالیت در راستای جمع آوری اطلاعات از زندانیان گروهک‌های ضدانقلاب، به کارگیری اعضا در خارج از کشور برای سازمان، ارتباط گیری با فعالین حقوق بشری و مجامع بین المللی به اصطلاح حقوق بشری خارجی و جلب حمایت آنها، طراحی کارت شناسایی برای اعضا و گزارش گران سازمان نموده است.


سازمان غیرقانونی دفاع از حقوق بشر کردستان در طول 2 سال و چندماه فعالیت از هر امکان و روشی جهت انجام تبلیغات گسترده منفی برعلیه نظام جمهوری اسلامی ایران در مجامع بین المللی و حقوق بشری استفاده نموده، این سازمان در جهت رسیدن به اهداف خود و نشان دادن چهره ای ضدحقوق بشری از نظام با خبرسازی و انتشار مطالب کذب از طریق انتشار مقاله، ارسال نامه و خبرپراکنی در سایت‌های اینترنتی سازمان مذکور (که به طور گسترده و متعدد در پرونده وی موجود می‌باشد)اقدام نموده، برای نمونه می‌توان به ارسال نامه‌هایی خطاب به کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل متحد،شورای حقوق بشر ملل متحد، مقامات سیاسی و قضایی کشور اشاره نمود که در این نامه‌ها، جمهوری اسلامی ایران و نهادهای انتظامی و اطلاعاتی آن با القابی مانند تروریست، شکنجه گر، انجام جنایات سبعانه توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی، غیردموکراتیک بودن نظام، حکومت سرکوبگر، ناقض حقوق بشر، ناقض حقوق زنان، سرکوبگر تجمعات مسالمت آمیز و... مورد خطاب قرار گرفته است و همچنین انتساب قتل، ترور، شکنجه روحی و روانی و اعدام‌های بدون محاکمه فعالان و رهبران احزاب و در مقابل اقدامات ضدامنیتی و شورش‌های انجام گرفته در شهرهای کردنشین را که براساس انتشار شایعات از طریق این سازمان و نهادهای مشابه صورت گرفته، اقدامی مدنی و مسالمت آمیز می‌خواند، در حالی که طی آن اموال عمومی و خصوصی تخریب گردیده و این سازمان با انتشار اطلاعیه و بیانیه‌های مختلف در دامن زدن به اعتراضات و اغتشاشات تلاش نموده است.


 ضمنا لازم به ذکر است دستگیرشدگان این درگیری‌ها از سوی این سازمان، فعال حقوق بشری و فعال مدنی خوانده می‌شوند. انتشار بیانیه‌هایی تحت عنوان از مناسبت‌نامه که با یادآوری درگیری‌ها و اغتشاشات اتفاق افتاده در گذشته، زمینه بروز درگیری‌های جدید و ادامه مسائل پیش آمده را فراهم می‌آورد (مطالب مربوطه که شامل بیانیه‌ها، اطلاعیه‌ها، اخبار گزارشگران سازمان پیوست می‌باشد- جلد اول پرونده صفحه 185 الی 289)


متهم پس از جمع آوری اطلاعات توسط  اعضای سازمان در مناطق کردنشین نسبت به وضعیت اعضای دستگیر شده گروهک‌های ضدانقلاب، اقدام به بزرگ نمایی وضعیت نامناسب و انتشار شایعاتی پیرامون احتمال شکنجه و مرگ و ... زندانیان، از طریق انجام مصاحبه و گفتگو با رسانه‌های بیگانه و ضدانقلاب نظیر رادیو فردا، رادیوفرانسه، شبکه VOA، شبکه تلویزیونی ROJ TV، میزوپوتامیا، صدای آلمان و ... نموده که مصاحبه‌های مربوط با هدف تضعیف نظام، انتشار مطالب کذب پیرامون موضوعات پیش آمده در مناطق کردنشین و دفاع از زندانیان وابسته به گروهک‌های ضدانقلاب و تروریست انجام شده است.


از مصاحبه‌های نامبرده که در جهت مخالفت با نظام و تضعیف حکومت صورت گرفته است، می‌توان به انجام مصاحبه با شبکه رادیویی دویچه له پیش از برگزاری انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری اشاره نمود که طی آن وی به دلیل غیرقانونی و غیردموکراتیک بودن انتخابات، تحریم انتخابات را در شرایط فعلی یکی از بهترین راه‌ها برای اعلام اعتراض می‌داند.


حمایت‌های متهم از گروهک‌ها موارد عدیده دیگری نیز دارد. برای نمونه در گزارش سالانه سازمان، علیرغم این که در صفحه 18 بند 15 مطلبی را تحت عنوان (تلفات درگیری‌های مسلحانه نیروهای نظامی ایران و چریک‌های کرد در طول سال 1385) آورده است. در صفحه 4 همان گزارش در موارد نقض حقوق بشر در کردستان ایران آورده است! «گروه‌های سیاسی اپوزیسیون واحزاب و سازمان‌های مخالف که در کردستان سابقاً فعالیت چریکی داشتند، در حال حاضر فعالیت چریکی را کنار گذاشته و در بیرون از مرزها و در تبعید بسر می‌بردند با این حال هنوز تعدادی از شهروندان به اتهام همکاری و یا ارتباط با این گروهک‌ها دستگیر و بازداشت می‌شوند». هرچند در این رابطه فعالیت‌های مسلحانه پژاک را استثنا کرده، ولی دستگیری کادرها و مرتبطین آن را عملی ناقض حقوق بشر معرفی کرده و ارتباط منطقی بین این دو را نفی کرده ویا مسکوت گذاشته است (جلد دوم پرونده صفحات 211 الی آخر مجلد)


حمایت‌های گسترده تبلیغاتی از گروهک‌ها و رهبران آن نظیر حمایت از عبدالرحمان قاسملو دبیر کل مردم حزب منحله دموکرات، دعوت به عدم اختلاف از جناح‌های حزب منحله دموکرات، شرکت درصدور اعلامیه مشترک با چند نفر از عناصر متواری خارج از کشور و سیاسیون کرد در حمایت از اعتصابیون گروه پ. ک. ک در خارج از کشور، تبلیغات منفی در مورد اقدامات نظام جمهوری اسلامی ایران نسبت به برخورد و محاکمه عوامل و مرتبطین دستگیر شده گروهک‌های ضدانقلاب و تروریستی از طریق انتشار مقاله، اطلاعیه و بیانیه در سایت‌های متعلق به سازمان غیرقانونی مذکور نموده است.


وی همچنین از طریق انتشار مقاله، اطلاعیه و بیانیه در سالگرد مناسبت‌های خاص را با اغتشاشات یا درگیری‌هایی در مناطق کردنشین همراه بوده است زمینه آغاز یا دامن زدن و ادامه درگیری در این مناطق را فراهم می‌آورد برای نمونه می‌توان به اعلام سه روز «روزه سیاسی» در دی ماه 1386 (1385) را مصادف با روز ملی کردستان (این روز از سوی گروه‌های تجزیه طلب کرد به این عنوان نام گذاری شده است) اشاره نمود که مدتی قبل از آن اقدام، درگیری‌هایی از سوی هواداران گروهک‌های ضدانقلاب و نیروهای انتظامی منطقه روی داده بود که اقدام سازمان مذکور در اعلام سه روز «روزه» از سوی گروهک‌های ضدانقلاب مانند حزب منحله دموکرات و حزب دموکرات کومله مورد تقدیر و به ارسال نامه تشکرآمیز انجامیده است.


در بخشی دیگر از حمایت‌های نامبره از گروهک‌ها، نامبرده و سازمان مربوطه با تهیه گزارش‌هایی سرپا کذب از وضعیت حقوق بشر در ایران، وضعیت زندان‌ها و زندانیان، اعمال شکنجه بر دستگیرشدگان و نظایر آن و ارسال آنها به رسانه‌های ضدانقلاب و یا مصاحبه‌های تلویزیونی و تلفنی با این رسانه‌ها اقدام نموده اند، رادیو و تلویزیون‌های متعلق به گروهک‌های ضدانقلاب و خارجی که اقدام به برقراری ارتباط نموده اند عبارتند از تلویزیون روژ و خبرگزاری میزوپوتامیا متعلق به گروهک پ. ک. ک، تلویزیون روژهلات متعلق به گروهک کومله، تلویزیون تیشک متعلق به گروهک منحله دموکرات، تلویزیون صدای آمریکا، تلویزیون دویچه له، رادیو فردا و... (این مصاحبه‌ها در صفحات 34 تا 204 جلد دوم پرونده وی مندرج می‌باشد)


با عنایت به موارد مطروحه و مدارک پیوستی مشخص می‌باشد که نامبرده و سازمان وابسته اش به سان بلندگوی تبلیغاتی علیه نظام و مدافع اعضای گروهک‌های ضدانقلاب در مناطق کردنشین عمل می‌نموده و  از این طریق در جهت گسترش اعتراضات عمومی نسبت به عملکرد نظام جمهوری اسلامی ایران در مناطق کردنشین، ایجاد بی اعتمادی نسبت به نظام، از بین بردن وحدت ملی و فراهم آوردن زمینه گرایش به گروهک‌های ضدانقلاب از طریق موجه جلوه دادن اقدامات آنها به دلیل وجود ستم در حق مردم کردستان تلاش موثری داشت (مدارک مربوط در فصول مختلف پرونده پیوست می‌باشد).


پس از دستگیری متهم، در طول تحقیقات و بازجویی‌ها، علیرغم نشان دادن ادله و بینیه‌های صریح در خصوص نشر اکاذیب و همسویی با گروهک‌های ضدانقلاب، ارتباط با رسانه‌های آنها و حمایت گسترده تبلیغاتی از گروهک‌ها، موارد را نپذیرفته و بر مواضع قبلی خود اصرار داشته است و با این موضع که من فعال حقوق بشری هستم و برای من ضدانقلابی و ... فرق ندارد کلیه اقدامات خود را توجیه می‌نمود. لازم به ذکر است که حتی به متهم از سوی کارشناس پرونده اعلام شد که می‌تواند با تنظیم بیانیه ای عدم صحت حداقل بخشی از گزارش‌های ارسالی خود و انحلال سازمان غیرقانونی خود را اعلام نماید که حاضر به این کار نشده است.


در مورد وجود تناقض در عملکرد متهم و جهت دار بودن فعالیت‌های وی می‌توان به همین بسنده نمود که در طول فعالیت سازمان به اصطلاح حقوق بشر کردستان، حدود بیست نفر از شهروندان کرد در مناطق مختلف استان‌های آذربایجان غربی و کردستان توسط عوامل گروهک پژاک ترور شده و به شهادت رسیده اند و تعداد کثیری از مردم (بیش از دویست نفر) مورد ضرب و شتم، تهدید، اخاذی مسلحانه، ارعاب و تخریب اموال و تاسیسات قرار گرفته اند. ولی برای نمونه این سازمان در برابر یک مورد از آنها اعلام موضع نکرده است. در حالی که آنها نیز جزو بشر و کرد بوده اند! این در حالیست که دستگیری‌های انجام شده از عوامل گروهک‌ها در دور افتاده ترین روستاهای مرزی نیز از دید سازمان پوشیده نمانده، برای نمونه به گزارش سالانه این سازمان مراجعه شود (صفحه 211 الی 232 جلد دوم پرونده)


فعالیت سایت اینترنتی سازمان مذکور پس از دستگیری متهم نیز تحت تدابیر اندیشیده شده از قبل توسط متهم ادامه داشته که حتی در جهت توقف این فعالیت‌ها نیز همکاری ننموده است. فلذا این سایت پس از دستگیری متهم نیز با انتشار بیانیه‌ها و جمع آوری امضاء سعی در انعکاس وضعیت متهم و سایر موارد داشته است در صفحات 164 الی 211 جلد سوم پرونده مندرج می‌باشد)


متهم پس از دستگیری در تماس تلفنی که با خانواده خود داشته وضعیت خود را طوری اعلام داشته بود که متعاقب آن اطلاعیه ای در سایت سازمان مذکور مندرج گردید که وی تحت فشارهای روحی، نگهداری در محیطی کاملاً غیربهداشتی در زندان دچار بیماری‌های فشار خون و معده گردیده و هنگام انتقال به بازجویی با دستبند، پابند و چشم بسته می‌باشد که به غیر از موارد چشم بند بقیه موارد کاملاً کذب بوده است هرچند با تاملات انجام گرفته طی اصلاحیه ای بخشی از اطلاعیه اولیه را تعدیل نمودند (صفحه 209 و 211 جلد سوم پرونده متهم)


که با توجه به دلایل و قراین زیر:



  1. گزارشات اداره کل حقوقی و قضایی وزارت اطلاعات

  2. اظهارات بلاوجه و متناقض متهم

  3. اسناد و مدارک مکشوفه از متهم

  4. راه اندازی تشکیلات مجعول و غیرقانونی سازمان فوق الذکر.

  5. جمع آوری اطلاعات مربوط به زندانیان و انتقال آن به مجامع بین المللی،


  تبلیغ علیه ارگان‌های دولتی و ارتباطات گسترده با رسانه‌های خارجی و ضدانقلاب و مخالف جمهوری اسلامی ایران


 راه اندازی سایت اینترنتی و انتشار مطالب فوق در آن به زبان انگلیسی،  


ارسال گزارشات کذب از وضعیت حقوق بشر به نهادهای بین المللی و دیگرشواهد،


بزهکاریش محرز است.


لذا با استناد ماده 498 و 500 قانون مجازات اسلامی در مورد اقدام علیه امنیت کشور از طریق تشکیل گروه و جمعیت غیرقانونی«سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان» به تحمل 10 سال حبس و در مورد فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران به تحمل 1 سال حبس محکوم می‌گردد. ایام بازداشت با استناد به تبصره ماده 295 قانون آیین دادرسی کیفری کسر و محاسبه گردد. حکم صادره حضوری و ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر تهران است.


 


 


                                  رئیس شعبه 15 دادگاه انقلاب اسلامی تهران


                             «صلواتی»


 


متن فوق عینا از روی حکم و بدون اصلاح غلط املایی در متن حکم تایپ شده است


 


     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com