پيام سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان به نشست سراسری حق تحصيل در كرمانشاه پیام نامه
01/09/2010 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر

عصر امروز چهارمين نشست سراسری حق تحصيل در كرمانشاه برگزار شد. كاوه قاسمی كرمانشاهی از اعضای ارشد سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان نيز با حضور در اين نشست پيامی را از سوی سازمان حقوق بشر كردستان قرائت نمود كه متن آن در پی خواهد آمد.   


 


هم‌ميهنان و هم‌شهريان گرامی


اينك كه در ادامه‌ی برگزاری سلسله نشست‌های سراسری حق تحصيل از سوی كميته‌ی پی ‌جويی حق تحصيل بهائيان و مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران شاهد برگزاری اين نشست در كرمانشاه هستيم بر خود لازم می‌دانيم تا به نام سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان در راستای دفاع بدون اغماض و اغراض از حقوق بشر و به دنبال اعتراضات صورت گرفته نسبت به تضيع حقوق جامعه‌ی بهايی در ايران و به تبع آن كردستان كه مشخصاً در آخرين بيانيه‌ی اين سازمان خطاب به نامزدهای رياست جمهوری ايران نيز مورد اشاره قرار گرفته است ضمن اعتراض دوباره به محروم نمودن داوطلبان و دانشجويان از حق ادامه‌ی تحصيل در مقاطع آموزش عالی حمايت خود را از تلاش شما برای ورود و بازگشت به دانشگاه اعلام داريم.


بدون شك اگر بخواهيم پيشينه‌ای بر ممانعت از ورود داوطلبان به دانشگاه و محروميت دانشجويان از تحصيل طی سه دهه‌ی اخير بيابيم بايد سراغ از جامعه‌ی بهايی ايران بگيريم كه پيروان آن در كنار ديگر محروميت‌های اجتماعی از نخستين كسانی بودند كه با انواع برخوردهای گزينشی و حذفی مواجه گشتند و بسياری از آنان از ادامه‌ی تحصيل در دانشگاه‌ها باز ماندند. هر چند نه در آن زمان و نه در طی سال‌های پس از آن تا كنون محروميت از تحصيل تنها شامل حال ايشان نبوده و بسياری ديگر از دگرانديشان و كنشگران ايرانی نيز مشمول اين محروميت گشته‌اند. اما واقعيت آن است كه اين روند در مورد باورمندان به آئين بهايی با شدت و گستردگی بيش‌تری اعمال گرديده تا آن‌جا كه اندك افرادی در ميان آنان طی تمامی اين سال‌ها توانستند امكان ورود به دانشگاه و به پايان رساندن تحصيلات‌شان را بيابند.


به راستی آن‌چه می‌توانست درد اين محروميت‌ها را اندكی تسكين دهد حمايت و پشتيبانی ديگر اقشار جامعه‌ی ايران و به ويژه مدافعان حقوق بشر بود كه متأسفانه تا سال‌ها از ايشان دريغ شد و چه بسا به واسطه‌ی همين سكوت و بی‌تفاوتی اين درد تشديد نيز گرديد. اما خوشبختانه طی سال‌های اخير با گسترش گفتمان حقوق بشری در سطح جامعه و لزوم پرداختن و به كار گرفتن مفاهيم و اصول آن از سوی دگرانديشان و كنشگران شاهد شكسته شدن اين تابوها و صف شكنی فعالان حقوق بشر در دفاع از حقوق هم‌ميهنان بهايی و در اين ميان دفاع از حق تحصيل آنان هستيم كه برای نمونه می‌توان به برگزاری چنين مراسم‌هايی و حضور فعالان غيربهايی در آن‌ها اشاره نمود.


همچنين به دنبال سال‌ها انكار  و سركوب در اقدامی بی‌سابقه برای نخستين بار در جريان تبليغات اين دوره از انتخابات رياست جمهوری مشاور يكی از كانديداها در سخنرانی عمومی خود از بهائیان ایران به عنوان شهروندان ایرانی یاد کرده و گفته است بهائیان به عنوان شهروندان ایران دارای حقوقی هستند که دولت بايد به این حقوق احترام بگذارد و آن را به رسمیت بشناسد. مطمئناً ابراز چنين سخنانی از يك سو حاصل تلاش و مقاومت خود بهائيان طی اين سال‌ها و از سوی ديگر نتيجه‌ی بيش‌تر شدن حساسيت‌ها نسبت به رعايت حقوق بشر و حقوق شهروندی می‌باشد تا آن‌جا كه نامزدها را نيز وادار به اذعان به حقوق شهروندی ايشان نموده و اين خود می‌تواند اميد بخش باشد.


هم‌ميهنان و هم‌شهريان گرامی


همان‌گونه كه آگاهيد مسئله‌ی محروميت از تحصيل كه موضوع اين نشست می‌باشد طی سال‌های‌ اخير و در دولت نهم افزايش چشم‌گيری يافته است و گذشته از بهائيان كه محروميتی سی ساله را در پرونده خود دارند بسياری از دانشجويان به دليل فعاليت‌های‌ سياسی و باورهای عقيدتی به واسطه‌ی ستاره دار شدن، تعليق و اخراج از حق تحصيل محروم گشته‌اند. موارد بسيار است و متعدد و در اين‌جا اگر بخواهيم به مواردی مشخص كه طی همين يك ماه اخير اتفاق افتاده است اشاره كنيم می‌توانيم از هدايت غزالی و صباح نصری دو دانشجوی كُرد دانشگاه‌های علامه و تهران نام ببريم كه با وجود قرار داشتن در مرحله‌ی پايانی ‌تحصيلات خود با احكام رسمی دانشگاه از ادامه‌ی تحصيل بازماندند.


تمامی اين موارد در حالی انجام می‌پذيرد كه هيچ پشتوانه‌ی محكم قانونی نمی‌توان برای آن‌ها يافت. نه آئين‌نامه‌های داخلی سازمان سنجش و دانشگاه‌ها كه در مغايرت با مفاد قانون اساسی و اعلاميه‌ی جهانی حقوق بشر تنظيم شده است می‌تواند توجيهی بر محروميت بهائيان از تحصيل در دانشگاه محسوب گردد و نه برخوردهای سليقه‌ای و استفاده‌های ابزاری مسئولان از قوانين موجود می‌تواند دستاويزی برای ستاره دار كردن، تعليق و اخراج ديگر دانشجويان به حساب آيد. اما متأسفانه آن‌چه طی اين سال‌ها در رابطه با مسئله‌ی محروميت از تحصيل شاهد بوده‌ايم و اخيراً نيز رشد افزون‌تری يافته است نشان از عدم پايبندی به معاهدات بين المللی پذيرفته شده از سوی ايران و حتی زير پا گذاشتن قوانين داخلی در زمينه‌ی تسهيل در تحصيل برای همه‌ی افراد بشر و شهروندان كشور و فراهم آوردن امكانات لازم جهت ادامه‌ی تحصيل در مقاطع آموزش عالی دارد.


سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان ضمن اعتراض به تداوم روند محروميت داوطلبان و دانشجويان به بهانه‌ی‌ گرايش فكری، اعتقاد مذهبی و سابقه‌ی‌ فعاليت‌های سياسی از تحصيل در مراكز آموزش عالی اميد دارد تا در پی تلاش‌های صورت گرفته از سوی دانشجويان محروم از تحصيل و همبستگی ايشان از طيف‌ها و با عقايد مختلف حول خواست‌های مشترك و نيز پشتيبانی مسئولانه‌‌ی نهادها و فعالان حقوق بشری از اين كوشش‌ها و سعی در جلب توجه و كسب حمايت‌های‌ گسترده داخلی و بين المللی از اين مسئله ادامه‌ی روند محروميت از تحصيل متوقف و تمامی آنانی كه به اشكال مختلف از ادامه‌ی تحصيل‌شان ممانعت به عمل آمده به دانشگاه بازگردانده شوند.


سازمان دفاع از حقوق بشر كردستان


كرمانشاه ـ هفتم خرداد ماه 1388


     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com