نامه ی اجلال قوامی به حسن روحانی نامه سرگشاده
23/07/2015 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر




نامه ی اجلال قوامی به حسن روحانی


کدام یک از دردهای کردستان را بگویم


اجلال قوامی روزنامه نگار و سخنگوی سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان با انتشار نامه یی سر گشاده به حسن روحانی رییس جمهور اسلامی ایران از وی خواسته است برای حل دردهای بیشمار کردستان از گفتار درمانی بپرهیزد و اقدام عملی و جدی انجام دهد.متن کامل نامه اجلال قوامی به رییس جمهور اسلامی ایران به این شرح است :


جناب آقای حسن روحانی– رئیس جمهور محترم جمهوری اسلامی ایران


با سلام


نمی دانم از کجا شروع کنم و از چه بگویم ، دردها و رنج های مردمان این دیار بس فراوانند که زبان و قلم قاصر از گفتن و نوشتن است. اما با دستانی لرزان خامه ی قلم را بر کاغذ می آرایم و چند سطری را از باب شکایت می نگارم. شکایت دارم و بسیار دارم آنها را با خدا در میان نهاده ام. امید وافر دارم که گوش تان از ستایش و نوازش مداحان سنگین و پر نشده باشد که جایی برای صدای شاکیان نداشته باشد. نیک می دانم که روزهای تلخ و سختی را می گذرانید.


رئیس جمهور محترم !


جهادی کن و سر حلقه رندان باش. سرهنگی کردن با عاجزان را دیدی ، خود با عاجزان سرهنگی نکن. می دانم که بلاها و مصیبت ها صلابت زا و طهارت آفرین اند که بلای دولت تطهیر شماست. اینک باب گلایه و شکایت را می گشایم امید که عشق پرور باشید و رندان بلاکش را عاشق تر کنید.


گر جمله کائنات کافر گردند         بر دامن او ننشیند گرد


 


جناب آقای دکتر حسن روحانی!


 بی شک با دردها ، رنج ها و مصیبت های دیار کردستان نیک آگاهید اما صد افسوس تا کنون چاره یی و مرهمی برای التیام این آلام ها اندیشیده نشده است. فقر ، بیکاری ، اعتیاد و توسعه نیافتگی کردستان خود حدیث مجملی است که دیگر نیازی به گفتن نیست.


رئیس جمهور تدبیر و امید !


از کولبرانی بگویم که جان را در کف دست نهاده و راهی کوه می شوند برای اندک لقمه یی نان! یا از خیل عظیم جوانان تحصیل کرده یی که برای امرار معاش راهی دیار غربت می شوند. از اعتیاد و فقر بگویم یا از خانواده هایی که برای نان شب خود محتاج اند. براستی از کدامیک بگویم؟! کردستان نه از اصول گرایش به خود خیری دیده است نه از اصلاح طلبش. آنانی که با نام اصول گرا و اصلاح طلب در کردستان شهره اند بس در پی نان اند نه دغدغه این مردمان را دارند و نه دل در گرو این دیار. کدام اصلاح طلب در هشت سال دولت پاک دست !!و پوپولیست احمدی نژاد در کردستان شهامت و جسارت نقد داشت که اینک به مدد دولت تدبیر و امید بر صندلی مدیریت تکیه زده اند ، اینان اصلاح طلبان جعلی اند که اندک مایه یی در میان خلایق این دیار ندارند. اصول گرایان نیز که در فولوکس واگنی جای می گیرند اساسا با مردم بیگانه اند و مردم نیز با آنان بیگانه.


رئیس جمهور محترم!


براستی گناه روزنامه نگاران و فعالان حقوق بشر کرد محمد صدیق کبودوند ، مسعود کردپور ، خسرو کردپور و... که اینک در بند هستند چیست؟ براستی اینان جز التزام و اعتقاد به گفتمان مدنی ، حقوق بشر و مسالمت آمیز و خشونت پرهیز گناه دیگری ندارند. چرا باید فرزند بیمار کبودوند پس از گذشت 9 سال همچنان چشم به انتظار آمدن پدر باشد.


رییس دولت تدبیر و امید!


راضی نشوید که حرامیان و راهزنان دهان و استخوان خلایق را بشکنند. اگر روزی این آب و خاک به مخمصه یی بیفتد از این احزاب اخته ، دهان های بسته ، سیاست پیشگان بله قربان گو ، مدیران ناکار آمد ، نو کیسه گان چه معجزه یی می توان داشت.


زان حدیث تلخ می گویم تورا      تاز تلخی فرو شویم تورا


رییس جمهور محترم!


رفع محرومیت و تبعیض، مشارکت دادن کردها در مدیریت کلان کشوری، زدودن نگاه امنیتی به کردستان، توسعه یافتگی با شعار درمانی محقق نمی شود بلکه عزم و اراده جنابعالی به عنوان نماینده جمهور مردم و پاسدار قانون اساسی را می طلبد. متاسفانه تداوم همان نگاه کلیشه یی به کردستان را در انتخاب استاندار دیدیم و تاسف بارتر آنکه مقدرات مردمان این دیار به دست جوانک هایی که کردستان برای آنان به سان آزمایشگاهی شده است، رقم می خورد.


اینک که کاروان تدبیر و امید شما راهی دیار فرهیختگان و بزرگانی همچون: آیت الله مردوخ ، مظفر پرتوماه ، مظهر خالقی و ... می شود. امید است این داروی تلخ به جای شربت شیرین مدح در کام شما اثر گذارد و اندکی از آلام مردمان این سامان آرام گیرد.


زان یار دل نوازم شکریست با شکایت!


  با احترام


اجلال قوامی


اول مرداد 139423/جولای 2015


 


 



     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com