در باره گزارشگران بدون مرز گزارشگران بدون مرز
26.02.2009 Larger FontFont SizeSmaller Font ارسال خبر به دنباله ارسال خبر به بالاترین ارسال خبر به توییتر ارسال خبر به فیسبوک Bookmark and Share ارسال خبر به دوستان چاپ خبر
در باره گزارشگران




گزارشگران بدون مرز از روزنامه نگاران زندانی و آزادی مطبوعات در سراسر جهان دفاع می کند.اين به معنای دفاع از حق مطلع شدن و آزادی اطلاع رسانی بر مبنای اصل 19 اعلاميه جهانی حقوق بشر است.








در دفاع از حق مطلع شدن

در ژوئن ١٩٨٥، در برنامه ای راديويی درباره ی فجايع بزرگ شنونده ای در انتقاد به رسانه های جمعی مطرح نمود:«به هنگام جنگ، زلزله و يا سيل در کشورهای جهان سوم، انبوهی از خبرنگاران به آنجا هجوم می برند. اما شش ماه بعد از آن هيچ کس از آن ماجرا ديگر حرفی نمی زند، هيچ گاه پس از نمايش آن تصوير تکان دهنده، پی گيری به عمل نمی آيد و بی تفاوتی جانشين نمايش می شود.» در آن زمان روبرت منئارد ، دبير اول گزارشگران بدون مرز، خبرنگار راديو فرانسه در جنوب اين کشور بود، همين گفته انگيزه ای برای تشکيل گزارشگران بدون مرز توسط وی شد. گزارشگران بدون مرز بر آن شد تا با تهيه ی گزارش هايی درباره ی مصائب و فجايعی که توسط رسانه ها به فراموشی سپرده می شدند، نقطه پايانی بر اين گونه انتقادها باشد. به مدت چهار سال از ١٩٨٥ تا ١٩٨٩ گزارشگران بدون مرز، به تامين هزينه و تهيه گزارش درباره ی جنگ و... از کشورهای فراموش شده توسط مطبوعات، پرداخت.


در طی اين سال ها و در پي اين تلاش ها است که معضل بزرگ خبرنگاران يعنی انجام وظيفه ی خود به شکلی آزادنه، بيش از پيش آشکار مي شود. انتشار ساليانه ی اسامی خبرنگاران کشته شده، ليست حيرت آور خبرنگاران به قتل رسيده به ويژه در آمريکای لاتين و شبنامه نويسان زندانی در اروپای شرقی و .... و مبارزه ای که روزنامه نگاران برای آزادی مطبوعات در کشورهای خود به پيش می برند. به بيداری وجدان ها و جلب توجه به اين مبارزه ، کمک نمود. در ١٩٨٩ با درس گيری از تجارب چهار ساله، تهيه گزارش متوقف و هدف اصلی گزارشگران بدون مرز به تحصيل آزادی خبرنگاران زندانی و افشای تعرض به آزادی مطبوعات تغيير يافت. در فوريه همان سال اولين شماره ی «نامه ی گزارشگران بدون مرز» ماهنامه يی برای اعضا و روزنامه نگاران انتشار يافت. در اکتبر ١٩٨٩ گسترش و تحول سازمان، نياز به تعريف فرجام های اصلی حرکت را ايجاب می نمود، اولين سمينار گزارشگران بدون مرز با اين هدف و تحت رياست سمبليک روزنامه نگار چينی «ليوبينی يان» که چندی پيش از رخدادهای «بهار پکن» به امريکا پناهنده شده بود، در پاريس برگزار گرديد.


کارزار به «فرزندی» قبول کردن يک روزنامه نگار زندانی توسط رسانه های جمعی در همين سال آغاز شد. اين کارزار بر آن است که يک رسانه مسئوليت کامل دفاع از يک روزنامه نگار که به خاطر ابراز عقايدش زندانی شده است را تا رهايی او بر عهده گيرد. تا امروز چندين راديو، تلويزيون، روزنامه... با اين عمل تعداد زيادی از روزنامه نگاران زندانی را به «فرزندی» قبول و اين حرکت توانسته است بسياری را از خطر مرگ وزندان رهايی بخشد. اولين گزارش ساليانه ی گزارشگران بدون مرز نيز در سال ١٩٨٩ انتشار يافت. اين گزارش به نقض آزادی مطبوعات و وضعيت روزنامه نگاران در سراسر جهان اختصاص واز آن تاريخ هر ساله منتشر می گردد. امروز اين گزارش به زبان های فرانسوی، انگليسی اسپانيايی و فارسی موجود است. اين گزارش توسط منشی گری بين المللی گزارشگران ، تهيه می شود. منشی گری بين المللی گزارشگران بدون مرز در پاريس قرار دارد و ده ها نفر به عنوان محقق به شکل حرفه ای در بخش های :تحقيق، به روز کردن اخبار و اطلاعيه ها بر روی تارنما،بخش های اداری و مالی، به کار مشغول و فعاليت های سازمان ها را به طور منظم در مناطق مختلف در جهان هدايت می کنند.


در طی سال ها فعاليت، گزارشگران بدون مرز، شبکه ی گسترده ای متشکل از صد ها نفر نماينده و همکار در سراسر جهان به وجود آورده است. با احتمام اين شبکه است که مجموعه ای از اطلاعات و اخبار درباره ی آزادی مطبوعات و وضعيت روزنامه نگاران را در اختيار سازمان قرار می گيرد. و هر گاه روزنامه يا روزنامه نگاری در هر کجای جهان، مورد تهديد قرار گيرند، سريعا دخالت نموده و به افشای آن بپردازد.


با تقسيم بندی جغرافيايی، افريقا، امريکا، آسيای شرقی، اروپا و مغرب و خاورميانه، به طور روزمره، کار محققان، مبتنی است بر جمع آوری و تحليل خبرهای آژانس های خبرگزاری، مطبوعات جهان و بی شمار انتشارات اختصاصی، در باره ی، تعرضات به آزادی مطبوعات. پس از اطمينان از درستی اين اخبار توسط نمايندگان محلی و يا سازمان های مدافع حقوق بشر و آزادی مطبوعات در محل، که خود بخش اعظم کار است، محققين نوع واکنش لازم را نسبت به اين امر تعيين می کنند. اين واکنش به خواه به صورت اطلاعيه مطبوعاتي و خواه به شکل نامه به مسئولان انتشار می يابد. در بعضی موارد، جمع آوری اخبار به تنهايی در منشی گری بين المللی ميسر نمی شود در اين گونه موارد، گزارشگران بدون مرز، هيئت های نمايندگی به مناطق مورد بحث اعزام می کند. در اين ماموريت ها، نمايندگان سازمان با مقامات دولتی کشور مذبور، ديپلمات های خارجی در محل، مطبوعات خصوصی و دولتی و انجمن های روزنامه نگاران يا مدافع حقوق بشر به ملاقات و گفتگو می پردازند و با وکلا و خانواده ها نيز ديدار می کنند. در اين ديدارها همواره گزارشگران از مقامات دولتی خواهان ملاقات با روزنامه نگار زندانی نيز می شوند.


اين ماموريت ها در عين حال موقعيت مناسبی برای حساس نمودن مطبوعات محلی به اقدامات گزارشگران بدون مرز و يافتن همکاران تازه نيز هستند. با اين حال به دليل مخالفت برخی از دولت ها و عدم صدور ويزا، گزارشگران بدون مرز، همواره امکان حضور در برخی از کشورها را ندارند.


در ١٩٩٩ گزارشگران بدون مرز در بيش از ٥٠٠ مورد نقض آزادی مطبوعات و بيان، اطلاعيه ها و نامه های اعتراضی را برای مقامات کشورهای و سازمان های جهانی مدافع حقوق بشر (چون گزارشگران ويژه سازمان ملل در امور حقوق بشر و آزادی مطبوعات، پارلمان اروپا، يونسکو، کميسيون حقوق بشر و...)ارسال نمود. اين نامه ها می توانند يک تقاضای ساده ی درخواست اطلاعات، و ارائه ی پيشنهاداتی برای بهبود وضعيت آزادی مطبوعات باشند و يا درخواست رسمی از مقامات برای آزادی روزنامه نگار زندانی و يا اجازه انتشار مجدد به روزنامه ای سانسور يا معلق شده باشند. گزارشگران بدون مرز در ده ها کشور جهان دارای شعب ملی و در بسياری از کشورها دارای دفتر نمايندگی است. از جمله در آلمان، انگليس، اسپانيا، امريکا، گزارشگران بدون مرز در کشورهايی که دفتر رسمی ندارد از همکاری فرستادگان ويژه و همکاران محلی بهره مند می شود. سوم ماه می( ١٣ اردیبهشت) روز جهانی آزادی مطبوعات، از جمله ابتکارات گزارشگران بدون مرز است که از ١٩٩٠ هر ساله برگزار می شود. به مناسبت اين روز گزارشگران بدون مرز هر سال آلبومی از عکس های يک عکاس مشهور را منتشر می کند که عوايد فروش آن برای کمک به روزنامه نگاران و روزنامه هايی که با مشکل روبرويند صرف می شود.


گزارشگران بدون مرز در ١٩٩٢ جايزه «لورنزو ناتالی» را از سوی کميسيون اروپا برای خداماتش در دفاع از حقوق بشر و دمکراسی در کشورهای در حال رشد و در ١٩٩٧ جايزه روزنامه نگاری و دمکراسی را سازمان امنيت و همکاری اروپا دريافت نمود. گزارشگران بدون مرز در کميسيون حقوق بشر سازمان ملل متحد، يونسکو به عنوان ناظر در کمِيسيون آفريقاُيی حقوق بشر حضور و با سازمان دولت های امريکا همکاری نزديک دارد. همياری حقوقی و بشر دوستانه با روزنامه نگاران و روزنامه های قربانی سرکوب از جمله فعاليت های گزارشگران بدون مرز است.


در فرانسه، گزارشگران بدون مرز به عنوان انجمنی عام المنفع و مردمی شناخته شده است و هر ساله حساب های بانکی آن توسط حساب رسی مستقل انجمن ها مورد بررسی قرار می گيرد و کمک دهندگان می توانند از معافيت های مالياتی بهره مند جويند


http://www.rsf-persan.org/






     پست الکترونیک: prmmkkurd@gmail.com